Kan eg seia noko likevel?

Ikkje direkte råka
Kan eg seia noko likevel?

Det kjennest nødvendig
Men det går ikkje
Eg prøver

Det kjennest umogleg
Eg prøver
Men det går ikkje

For eg var der ikkje
Så kva veit eg;
Og kva gjeld det vasskjemma monstret –

Nei.
Det blir feil.

For eg var der ikkje,
Eg var ein heilt anna stad;
Eg var ved mitt eige kjøkenbord, saman med min eigen kjærast, med mannen min;
Vi var i ferd med å gjera opp etter ein krangel
Vi sat og prøvde å vera vener
Prøvde gode miner, prøvde å så
Forsonande ord
Barnet – for vi fekk barn denne sommaren –
Sov
Og så, midt i dei halv- eller heilhjarta forsøka våre på
Å seia noko –

Kva var det eigentleg som hende
Her, midt mellom oss alle
Kva var det – eigentleg?